خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از درد عشق و غم ناشی از آن سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عاشق از غم معشوق شکایت نمی‌کند، بلکه اشک‌هایش گویای این غم هستند. همچنین اشاره می‌کند که آتش درونش چنان شدید است که نیازی به ناله ندارد و خود به صدایی رسا تبدیل می‌شود.
متن دارای مضامین عاشقانه و غم‌انگیز است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۰۰ - عاشق ز غم تو کی دهان باز کند
عاشق ز غم تو کی دهان باز کند
هر شکوه که هست اشک غماز کند ۱
از آتش دل من نکنم ناله وی
آتش چو بلند شد خود آواز کند ۲
هر شکوه که هست اشک غماز کند ۱
از آتش دل من نکنم ناله وی
آتش چو بلند شد خود آواز کند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - آسیب نهان به خرمن ما نرسد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - گر یار نه آنچنان نماید که بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
