خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به ارزش دانش و هنر در نگاه فرد اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر همراه عارفان و سالکان باشی، به جایی می‌رسی که حتی هنر تو نیز عیب محسوب می‌شود.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناخت اولیه از ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۱۳۴ - ای دانش خود گشته هنر در نظرت
ای دانش خود گشته هنر در نظرت
وز فخر گذشته است از عرش سیرت ۱
گر همسفر عارف سالک گردی
جایی برسی که عیب باشد هنرت ۲
وز فخر گذشته است از عرش سیرت ۱
گر همسفر عارف سالک گردی
جایی برسی که عیب باشد هنرت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - آنرا که هنر نباشد و پایه بخت
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - در باغ می از نیک و بد مردم مست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
