خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این متن به تماشاگری انسان در زندگی اشاره دارد و با اشاره به داستان آدم و حوا، طمع را دلیل رانده شدن از بهشت می‌داند.

محتوا دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که برای درک بهتر، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۲۴ - کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت

کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت
از بهر تماشاست چه زیبا و چه زشت ۱

در دانه اگر طمع نکردی آدم
کی رانده شدی بخواری از باغ بهشت ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۲۵۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - پامال شود بفتنه هر مال که هست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - مقصود خدا ز خلق اسرار دل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.