خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این شعر خطاب به شخصی است که به عنوان قبله‌گاه اهل وفا و امید توصیف شده است. شاعر از این شخص می‌پرسد که چرا با وجود لطف و مهربانی‌اش، در کمک به دیگران تعلل می‌کند.
مفاهیم شعر مانند وفا، امید و لطف، برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک است و نیاز به درک عمیق‌تری از مفاهیم عرفانی و اخلاقی دارد.
شماره ۷۹ - ای آنکه در تو قبله اهل وفاست
ای آنکه در تو قبله اهل وفاست
هر کس که امیدی بودش از تو رواست ۱
کار همه کس چون شود از لطف تو راست
در کار منت اینهمه اهمال چراست ۲
هر کس که امیدی بودش از تو رواست ۱
کار همه کس چون شود از لطف تو راست
در کار منت اینهمه اهمال چراست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸ - آن غمزده ام که زهر غم نوش منست
گوهر بعدی:شماره ۸۰ - عمرست شبی که با حریف طربیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
