خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از زیبایی و شیرینی لب‌های معشوق سخن می‌گوید و آن‌ها را با نیشکر و آب حیات مقایسه می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که حتی آب خضر (نماد جاودانگی) در برابر لب‌های معشوق شرمنده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر آن نیاز به آشنایی با ادبیات و فرهنگ فارسی دارد.
شماره ۷۵ - سبز شکرین که نیشکر بنده اوست
سبز شکرین که نیشکر بنده اوست
صد جان بفدای یک شکر خنده اوست ۱
در دور لبش آب حیات است نهان
پیداست که آب خضر شرمنده اوست ۲
صد جان بفدای یک شکر خنده اوست ۱
در دور لبش آب حیات است نهان
پیداست که آب خضر شرمنده اوست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۴ - پروانه صفت سوز دلم پنهان است
گوهر بعدی:شماره ۷۶ - ای گل که رخ ترا صفایی عجبست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
