خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر عشق الهی و وحدت ادیان است، که در آن کعبه و کنشت (کلیسا) به عنوان نمادهایی از عشق خداوندی توصیف شده‌اند. شاعر اشاره می‌کند که مستی عشق الهی در همه موجودات وجود دارد و جهان با شاهد (معشوق الهی) و باده (عشق) معمور شده است. همچنین، وعده‌های بهشتی مانند کوثر و حورالعین نیز مورد اشاره قرار گرفته‌اند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'مستی' و 'باده' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد تا به درستی تفسیر شود.
شماره ۶۶ - می نوش که آنکه کعبه کردست و کنشت
می نوش که آنکه کعبه کردست و کنشت
خاک همه را مستی عشق تو سرشت ۱
معمور بود بشاهد و باده جهان
موعود بود به کوثر و حور بهشت ۲
خاک همه را مستی عشق تو سرشت ۱
معمور بود بشاهد و باده جهان
موعود بود به کوثر و حور بهشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۵ - ای برهمن آن عارض چون لاله پرست
گوهر بعدی:شماره ۶۷ - سامان دل از بی سر و سامانی ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
