خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عشق و دیوانگی ناشی از آن سخن میگوید و بیان میکند که در بزم طرب خود، گوشهی ویرانهای کافی است. او خود را مست معشوق میداند و از باغ و گل بینیاز است، چرا که گل رسوایی میخانه برایش بسنده است.
مفاهیمی مانند شراب و میخانه و رسوایی ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب باشد و درک کامل این مضامین نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۰ - یاد تو حریف من دیوانه بس است
یاد تو حریف من دیوانه بس است
بزم طربم گوشه ویرانه بس است ۱
ما مست تو ایم فارغ از باغ و گلیم
ما را گل رسوایی میخانه بس است ۲
بزم طربم گوشه ویرانه بس است ۱
ما مست تو ایم فارغ از باغ و گلیم
ما را گل رسوایی میخانه بس است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹ - گیرم که مرا هر سر مو یک قلم است
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - من پیرم اگر کشته شوم از ستمت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.