خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که بر بی‌اعتباری دنیا و ارزش نهادن به معنویات تأکید دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد که از تعلقات دنیوی دوری کند، به درون خود توجه نماید و به جای ظواهر، به باطن و حقیقت وجودی خود بپردازد. همچنین، از عشق حقیقی و فداکاری در راه آن سخن می‌گوید و بر بی‌ارزشی مقامات دنیوی در برابر ارزش‌های معنوی تأکید می‌کند.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این شعر برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و آن‌ها را درک نمایند.

هر که با یار آشنا شد گو ز خود بیگانه باش
تکیه بر هستی مکن در نیستی مردانه باش

کی بود جای ملک در خانهٔ صورت پرست
رو چو صورت محو کردی با ملک همخانه باش

پاک چشمان را ز روی خوب دیدن منع نیست
سجده کایزد را بود گو سجده گه بتخانه باش

گر مرید صورتی در صومعه زنار بند
ور مرائی نیستی در میکده فرزانه باش

خانه آبادان درون باید نه بیرون پر نگار
مرد عارف اندرون را گو برون دیوانه باش

عاشقی بر خویشتن چون پیله گرد خویشتن
ورنه بر خود عاشقی جانباز چون پروانه باش

سعدیا قدری ندارد طمطراق خواجگی
چون گهر در سنگ زی چون گنج در ویرانه باش

«سعدی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir