خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عرفانی است که بر بی‌اعتباری دنیا و ارزش نهادن به معنویات تأکید دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد که از تعلقات دنیوی دوری کند، به درون خود توجه نماید و به جای ظواهر، به باطن و حقیقت وجودی خود بپردازد. همچنین، از عشق حقیقی و فداکاری در راه آن سخن می‌گوید و بر بی‌ارزشی مقامات دنیوی در برابر ارزش‌های معنوی تأکید می‌کند.

مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این شعر برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و آن‌ها را درک نمایند.

مشاهده کامل

غزل ۳۵ - هر که با یار آشنا شد گو ز خود بیگانه باش

هر که با یار آشنا شد گو ز خود بیگانه باش
تکیه بر هستی مکن در نیستی مردانه باش ۱

کی بود جای ملک در خانهٔ صورت پرست
رو چو صورت محو کردی با ملک همخانه باش ۲

پاک چشمان را ز روی خوب دیدن منع نیست
سجده کایزد را بود گو سجده گه بتخانه باش ۳

گر مرید صورتی در صومعه زنار بند
ور مرائی نیستی در میکده فرزانه باش ۴

خانه آبادان درون باید نه بیرون پر نگار
مرد عارف اندرون را گو برون دیوانه باش ۵

عاشقی بر خویشتن چون پیله گرد خویشتن
ورنه بر خود عاشقی جانباز چون پروانه باش ۶

سعدیا قدری ندارد طمطراق خواجگی
چون گهر در سنگ زی چون گنج در ویرانه باش ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۴ - گناه کردن پنهان به از عبادت فاش
گوهر بعدی:غزل ۳۶ - گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.