خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن از سعدی، به موضوعات فلسفی و اخلاقی مانند گذرایی زندگی، بی‌اعتباری دنیا، و اهمیت تفکر در مورد آغاز و پایان زندگی می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که انسان‌ها نباید به دنیا وابسته شوند، زیرا همه چیز فانی است و در نهایت همه به خاک بازمی‌گردند. همچنین، نصیحت به عنوان دارویی تلخ اما مفید توصیف شده است.

متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

بیفکن خیمه تا محمل برانند
که همراهان این عالم روانند

زن و فرزند و خویش و یار و پیوند
برادر خواندگان کاروانند

نباید ستن اندر صحبتی دل
که بی ایشان بمانی یا بمانند

نه اول خاک بودست آدمیزاد
به آخر چون بیندیشی همانند

پس آن بهتر که اول و آخر خویش
بیندیشند و قدر خود بدانند

زمین چندی بخورد از خلق و چندی
هنوز از کبر سر بر آسمانند

یکی بر تربتی فریاد می‌خواند
که اینان پادشاهان جهانند

بگفتم تخته‌ای بر کن ز گوری
ببین تا پادشه یا پاسبانند

بگفتا تخته بر کندن چه حاجت
که می‌دانم که مشتی استخوانند

نصیحت داروی تلخست و باید
که با جلاب در حلقت چکانند

چنین سقمونیای شکرآلود
ز داروخانهٔ سعدی ستانند

«سعدی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir