خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که تمام عمر خود را به عیش و نوش و شعر گذرانده و هرگز از این راه بازنایستاده است. اکنون که پیر شده، مردم به او میگویند که توبه کند و استغفار نماید.
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و پندآموز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند شراب و عیش ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۹۷ - همه عمر از شراب و شاهد و شعر
همه عمر از شراب و شاهد و شعر
نبودم یک نفس خالی درین راه
کنون چون پیر گشتم خلق گویند
که اهلی توبه کن استغفرالله
نبودم یک نفس خالی درین راه
کنون چون پیر گشتم خلق گویند
که اهلی توبه کن استغفرالله
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - فطرت آدم است یک جوهر
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - مکن ای خواجه میل سگ صفتان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.