خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، به زیبایی‌های شراب و جام می‌پردازد و آن را به آب حیات و نور خورشید تشبیه می‌کند. شاعر از نقش و خطی سخن می‌گوید که سرچشمهٔ حیات است و از نوشیدن شراب به عنوان نمادی از دوست‌داری و رهایی از غم یاد می‌کند. در پایان، آرزو می‌کند که جام شادی همیشه در دست شاه (نماد فیض و کرم) پر باشد.

محتوا شامل مفاهیم عرفانی و نمادین شراب است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک صحیح از تشبیهات و استعاره‌های به‌کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

شمارهٔ ۳۱ - ایضا در جام شاه گوید

ساقیا جام تو از آب حیاتش چه کم است
می حیات ابد و ساغر می جام جم است ۱

اینچه جام است و می صاف که از پرتو اوست
عکس خورشید که در آینه صبحدم است ۲

اینچه نقشست و رقم اینچه سوادست و بیاض
که سواد نظرم سوخته این رقم است ۳

اینچه خط است که سرچشمه حرفیکه دروست
چشمه آب حیاتی ز صفای قلم است ۴

دوستکامی به ازین نیست که می نوش کنی
کوری دیده دشمن که گرفتار غم است ۵

یارب این جام فرحناک مبادا خالی
از کف شاه که سرچشمه فیض کرم است ۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۰ - در تعریف جام شاه گوید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۲ - توحید و منقبت معصومین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.