شماره ۱۳۷۱ - صوفی تو نیی صافی از عشق چه میلافی

صوفی تو نیی صافی از عشق چه میلافی
کاین عشق نمی بندد بی آینه صافی ۱

خوش آنکه طبیب من آمد بسر خسته
میداد ز لب شربت میخواند هوالشافی ۲

گتم که تو چون عیسی گر مرده کنی زنده
حاجت بدعا نبود هرچند بود کافی ۳

مشتاقترم هر دم ساقی به می وصلت
بر تشنه مستسقی دریا نبود وافی ۴

اهلی به نسیم خود دل زنده کنش چون تو
هم گلبن مقصودی هم گلشن الطافی ۵