خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد و شکایت عاشقی است که با وجود رنج‌های بسیار، وفادار و امیدوار به معشوق است. شاعر از بی‌عنایتی معشوق شکایت می‌کند اما در عین حال، وفاداری و عشق خود را به او ابراز می‌دارد و خود را بنده و خوشه‌چین خرمن شاه ولایت می‌داند.

مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و شکایت نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی برای درک دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۱۰۷ - مشنو که از تو سلسله مو در شکایتیم

مشنو که از تو سلسله مو در شکایتیم
دیوانه ایم و با دل خود در حکایتیم ۱

جان بر لبست و منتظر یک اشارتست
موقوف یک نگاه تو ای بیعنایتیم ۲

زین در نمیرویم بمیریم غایتش
بنگر که در مقام وفا تا چه غایتیم ۳

جان از وفا حمایت تیغت خرید باز
تا زنده ایم بنده این یک حمایتیم ۴

با غم خوشیم کز ستم بی نهایتت
در کنج بیکران ز غم بی نهایتیم ۵

در ظلمتی که خضر بامید میرود
ما هم امیدوار ببرق هدایتیم ۶

اهلی طمع بخرمن عالم نمیکنیم
ما خوشه چین خرمن شاه ولایتیم ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۰۶ - نه کس ز بهر تو یارم نه یار کس من هم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰۸ - زان مرهم دل غیر دل ریش ندیدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.