گفتار اندر غنیمت شمردن جوانی پیش از پیری

جوانا ره طاعت امروز گیر
که فردا جوانی نیاید ز پیر ۱

فراغ دلت هست و نیروی تن
چو میدان فراخ است گویی بزن ۲

من این روز را قدر نشناختم
بدانستم اکنون که در باختم ۳

قضا روزگاری ز من در ربود
که هر روزی از وی شبی قدر بود ۴

چه کوشش کند پیر خر زیر بار؟
تو می‌رو که بر باد پایی سوار ۵

شکسته قدح ور ببندند چست
نیاورد خواهد بهای درست ۶

کنون کاوفتادت به غفلت ز دست
طریقی ندارد مگر باز بست ۷

که گفتت به جیحون درانداز تن؟
چو افتاد، هم دست و پایی بزن ۸

به غفلت بدادی ز دست آب پاک
چه چاره کنون جز تیمم به خاک؟ ۹

چو از چاپکان در دویدن گرو
نبردی، هم افتان و خیزان برو ۱۰

گر آن باد پایان برفتند تیز
تو بی دست و پای از نشستن بخیز ۱۱