شماره ۹۸۱ - تو شوخ نوجوانی من پیر ناتوانم

تو شوخ نوجوانی من پیر ناتوانم
با من تو سر گرانی من بر دلت گرانم ۱

تو چشمه حیاتی، دور از تو من چو ماهی
در خاک و خون طپانم چون بیتو زنده مانم ۲

از دیدن تو جانم هر چند تازه گردد
از من تو گر ملولی هرگز مباد جانم ۳

تو پادشاه خوبان من کمترین سگ تو
گر پیش خود نخوانی باری ز در مرانم ۴

تو مست عیش چونگل من خوار و زار بیتو
چون لاله در بیابان با چشم خونفشانم ۵

شبها بپاس کویت من چون سگ و تو غافل
شاید که یادم آری روزیکه من نمانم ۶

صد پاره شد دل از غم گوشی بمن کن ایگل
تا حال زار اهلی یکبار بر تو خوانم ۷