خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از رنج‌های عاشقانه و دل‌سوختگی خود می‌گوید. او خود را مانند لاله‌ای سوخته در آتش عشق می‌داند و از بی‌اختیاری خود در برابر شراب و عشق سخن می‌گوید. همچنین، به پیروی از عشق و شراب اشاره دارد و از دردها و ناله‌هایش می‌نالد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و مضامین عاشقانه‌ی پیچیده، مناسب‌تر است برای سنین بالاتر.
شماره ۹۶۵ - از داغ می اگرچه در آتش چو لاله ام
از داغ می اگرچه در آتش چو لاله ام
باری چو لاله سوخته یک پیاله ام ۱
من خود چه اختیار به می داشتی و جام
گر پیر ره پیاله نکردی حواله ام ۲
پیری بسال نیست بمعنی بود یقین
پیرم من و مرید شراب دو ساله ام ۳
شادم ز خوان وصل بسنگی که میخورم
یعنی سگ بتان نه ز بهر نواله ام ۴
اهلی بگوش غیر فغانم کجا رسد
هم او که زخم زد شنود آه و ناله ام ۵
باری چو لاله سوخته یک پیاله ام ۱
من خود چه اختیار به می داشتی و جام
گر پیر ره پیاله نکردی حواله ام ۲
پیری بسال نیست بمعنی بود یقین
پیرم من و مرید شراب دو ساله ام ۳
شادم ز خوان وصل بسنگی که میخورم
یعنی سگ بتان نه ز بهر نواله ام ۴
اهلی بگوش غیر فغانم کجا رسد
هم او که زخم زد شنود آه و ناله ام ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶۴ - در صحبت کس جام فراغی نکشیدیم
گوهر بعدی:شماره ۹۶۶ - خوش آنکه مست بروی تو دیده باز کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
