شماره ۹۴۲ - ز خشم و ناز تو صد شوق شد فزون در دل

ز خشم و ناز تو صد شوق شد فزون در دل
تغافل تو همه التفات و ما غافل ۱

چرا ز دیدن مجنون ملولی ای لیلی
همان شمر که سگس میدود پی محمل ۲

بکش به تیغم و دشمن مهل که طعنه زند
که زخم تیر زبان ها نمیرود از دل ۳

اگر بمن همه عالم خوشند و گر ناخوش
ز لطف و قهر کسم نیست غم تو دل بگسل ۴

مبین بخشم مرا تا نگردم آشفته
کزین نگاه تو دیوانه میشود عاقل ۵

زمانه دشمن اهل نظر بود دایم
بکش به مهرم و قتلم بروزگار مهل ۶

به آب دیده دلم کشته وفا پرورد
چه سود از دل اهلی که خار شد حاصل ۷