خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که به زیبایی‌های معشوق و قدرت عشق می‌پردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی یاد می‌کند که دردها را التیام می‌بخشد و از معشوق به عنوان موجودی فراتر از زمان و مکان سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به فانی بودن دنیا و آرزوهای انسان دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از واژه‌ها و استعاره‌های به‌کاررفته نیاز به دانش ادبی نسبتاً بالایی دارند.
شماره ۷۱۷ - آنکه لعلش دم عیسی به کرامت دارد
آنکه لعلش دم عیسی به کرامت دارد
عالمی کشت چه پروای قیامت دارد ۱
عشق را خاصیت این است که با هرکه بود
روزگار از همه دردش بسلامت دارد ۲
داشت دعوی بقدت قامت طوبی که فلک
تا ابد بر سر پایش بغرامت دارد ۳
عاقبت خاک شود در ره سروی به هوس
هرکه در سر هوس آن قد و قامت دارد ۴
اهلی از راهروان است درین خانه خاک
دو سه روزی بهوای تو اقامت دارد ۵
عالمی کشت چه پروای قیامت دارد ۱
عشق را خاصیت این است که با هرکه بود
روزگار از همه دردش بسلامت دارد ۲
داشت دعوی بقدت قامت طوبی که فلک
تا ابد بر سر پایش بغرامت دارد ۳
عاقبت خاک شود در ره سروی به هوس
هرکه در سر هوس آن قد و قامت دارد ۴
اهلی از راهروان است درین خانه خاک
دو سه روزی بهوای تو اقامت دارد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱۶ - ایخوش آنکس که چو گل مستی بیباک کند
گوهر بعدی:شماره ۷۱۸ - مرا تصور وصلت خیال باطل بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
