شماره ۳۶۷ - یکشب که در فراق جمال تو دلبرست

یکشب که در فراق جمال تو دلبرست
باصد هزار روز قیامت برابرست ۱

با دوست گر سخن ز مسیحا رود خموش
کز هرچه میرود سخن دوست خوشترست ۲

بازآ که چشم صید بتکبیر تیغ تو
چون گوش روزه دار بر الله اکبر است ۳

از بزم ما بصدق دل دیگران مرو
بنشین که گر تو جان طلبی هم میسرست ۴

باور مکن که مرده آب خضر بود
آنرا که زندگی ز لب روح پرورست ۵

آتش پرست را ز می آتشین چه غم
گر آتش است بر دل او آب کوثر است ۶

زان لعل شکرین سخنی بس بود مرا
اهلی نه طوطی است که در بند شکرست ۷