شماره ۳۳۶ - دل که خونم خورد ای حور نه پنداری ازوست

دل که خونم خورد ای حور نه پنداری ازوست
او که جا در دل من ساخته خونخواریی ازوست ۱

تهمت وصل کشم زانکه ز بس بندگیم
خلق را در حق من چشم وفاداری ازوست ۲

ایکه دستم بدهان می نهی از باب فغان
بر دل چاک نهم دست که این زاری ازوست ۳

وه که بیمار چنانم که زمن یار کنار
کرد با آنکه مرا اینهمه بیماری ازوست ۴

طمع خام به بینید که با دست تهی
اهلی سوخته دل را هوس یاری ازوست ۵