خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و وفاداری خود به معشوق سخن می‌گوید، حتی اگر معشوق بدخو و نامهربان باشد. او تأکید می‌کند که محبتش بی‌چشم‌داشت است و ناز معشوق را نه از سر تندی، بلکه از روی علاقه می‌داند. شاعر از رنج‌های عشق شکایت دارد اما همچنان معشوق را کامل و بی‌عیب می‌بیند و ناله‌هایش را بیهوده نمی‌داند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و صنایع ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۳۲۵ - گر کشد خصم بزور از کف من دامن دوست
گر کشد خصم بزور از کف من دامن دوست
چکند با کشش دل که میانمن و اوست ۱
غایت مهر و وفا داری من می بیند
ناز او با من از آن است نه از تندی خوست ۲
با که گویم غم بدخویی آن مایه لطف
که ببخت من شوریده چنین عربده جوست ۳
ایکه سر تا قدمت جمله نکو می بینم
اینکه باما بسر جور و جفایی نه نکوست ۴
صوت بلبل نبود غیر دعا گویی گل
گوش کن ناله اهلی و مگو بیهده گوست ۵
چکند با کشش دل که میانمن و اوست ۱
غایت مهر و وفا داری من می بیند
ناز او با من از آن است نه از تندی خوست ۲
با که گویم غم بدخویی آن مایه لطف
که ببخت من شوریده چنین عربده جوست ۳
ایکه سر تا قدمت جمله نکو می بینم
اینکه باما بسر جور و جفایی نه نکوست ۴
صوت بلبل نبود غیر دعا گویی گل
گوش کن ناله اهلی و مگو بیهده گوست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۴ - گردون که کین اهل نظر در نهاد اوست
گوهر بعدی:شماره ۳۲۶ - یافت از یوسف پدر بویی اگر رویش نیافت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
