شماره ۲۷۴ - این چه سروست که از گلشن جان خاسته است

این چه سروست که از گلشن جان خاسته است
وین چه قدست که چون نخل گل آراسته است ۱

گرد بر دامن پاکت نرسد از ره کس
خاصه گردی که از آلوده دلی خاسته است ۲

وای اگر آنقدر افزوده شود روز فراق
کز شب قدر وصال تو فلک کاسته است ۳

عشق اگر تیغ برآرد سپر عقل چه سود؟
بر سر بنده رود آنچه خدا خواسته است ۴

اهلی از برق جهانسوز غمت بی خبرست
ورنه این خرقه صدپارچه پیراسته است ۵