شماره ۱۹۵ - کور شد از غم رقیب کان پری از بام ماست

کور شد از غم رقیب کان پری از بام ماست
کوری چشم رقیب روشنی چشم ماست ۱

از همه عالم بود منزل من کوی دوست
منزل ازین خوبتر در همه عالم کجاست ۲

بیهده تا کی زنم دست بسر از غمش
دست من از کار شد نوبت دست دعاست ۳

یار طبیب دل است گر ز جفا سوخت دل
دست چو برهم نهد مرهم داغ جفاست ۴

خاک رهی کش بود نقش قدمهای او
قبله اهل وفا کعبه اهل صفاست ۵

لاله صفت کام ماست داغ جفا از حبیب
چشم و دل بوالهوس بر گل باغ وفاست ۶

کوهکن از هجریار گر کند افغان رواست
کوه بنالد ز هجر، هجر بلای خداست ۷

از آن شاه حسن پادشه وقت شد
ظل همایون دوست سایه فر هماست ۸