شماره ۱۸۹ - گرنه بر غم عاشقان کار جهان مشوش است

گرنه بر غم عاشقان کار جهان مشوش است
خار چراست یار گل مرغ چرا در آتش است ۱

داغ درون چو لاله ام هیچ نگه نمیکنی
این نگری که ظاهرم چهره بخون منقش است ۲

جانب کعبه ام مخوان کعبه کجا و من کجا
قبله من که عاشقم روی بتان مهوش است ۳

بر محک وفا زدم روی جهانیان همه
نیست بغیر جام می همنفسی که بی غش است ۴

اهلی،از آن نفس که شد بنده کوی نیکویان
از همه غصه شادمان با همه ناخوشی خوش است ۵