خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق، هجران، رنج‌های عاشقانه و حسادت‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. شاعر از نخل آرزو، بادهای سموم غم، و فلک حسود یاد می‌کند که همیشه در کمین عاشقان است. همچنین اشاره می‌کند که یار با هر کسی رفتار متفاوتی دارد و کسی نمی‌داند که او واقعاً به چه کسی علاقه‌مند است. در پایان، شاعر از غم دل و ناله‌های عندلیب در غربت می‌گوید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و غم‌انگیز است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند حسادت و رنج عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۳۰ - ای نخل آرزو لب لعلت طبیب کیست
ای نخل آرزو لب لعلت طبیب کیست
پرورده یی عجب رطبی تا نصیب کیست ۱
بادی که می وزد خبر هجر می دهد
بازاین سموم غم پی جان غریب کیست ۲
هرجا که عاشقی است فلک در کمین اوست
آه این حسود سنگدل آخر رقیب کیست ۳
با هر کسی کرشمه خاصی است یار را
کس را یقین نگشت که آن مه حبیب کیست ۴
چون گلبن مراد به بیگانه داد گل
اهلی که نالد از غم دل عندلیب کیست ۵
پرورده یی عجب رطبی تا نصیب کیست ۱
بادی که می وزد خبر هجر می دهد
بازاین سموم غم پی جان غریب کیست ۲
هرجا که عاشقی است فلک در کمین اوست
آه این حسود سنگدل آخر رقیب کیست ۳
با هر کسی کرشمه خاصی است یار را
کس را یقین نگشت که آن مه حبیب کیست ۴
چون گلبن مراد به بیگانه داد گل
اهلی که نالد از غم دل عندلیب کیست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - زهی ملاحت و خوبی که با تو محبوب است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - گر بدامن گردی از آن رهگذر می بایدت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
