خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این متن از رنج‌ها و ناکامی‌های خود می‌گوید و به دنبال مقصر این مصائب می‌گردد. او از آه و دود حسرت، سنگینی بار مشکلات، سوختن در آتش محنت، و حیرانی خلق در برابر خشمی ناشناخته سخن می‌گوید. در نهایت، از یار گمشده و تنهایی خود پرسش می‌کند.

متن دارای مضامین عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، لحن غمگین و پرسش‌های وجودی مطرح شده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۰۴ - گویم سیاه بختی ام از دود آه کیست

گویم سیاه بختی ام از دود آه کیست
چون خود ستاره سوخته باشم گناه کیست؟ ۱

جانی که من کنم که کند همچو کوهکن
سنگی که هست درره من پیش راه کیست؟ ۲

سر تاقدم در آتش محنت بسوختم
یارب چه کردم این اثر دود آه کیست؟ ۳

خلقی چو من بروی تو حیران ولی تورا
خشمی که از نگاه من است از نگاه کیست؟ ۴

عذر سگت زناله شب گر نخواستم
بس دل که شد کباب زغم عذر خواه کیست؟ ۵

اهلی بپرس بهر خدا کفتاب من
یار که گشت و شمع که گردید و ما کیست؟ ۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۳ - شادم اگرچه خاطرم اندوهگین ازوست
گوهر بعدی:شماره ۱۰۵ - گرچه حسن همه کس آفت اهل نظرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.