شماره ۶۶ - اگر تو وصل نبخشی چه چاره سوخته را

اگر تو وصل نبخشی چه چاره سوخته را
به آفتاب چه نسبت ستاره سوخته را ۱

بیا و لاله صفت چاک ساز سینه من
برون فکن جگر پاره پاره سوخته را ۲

ز دوزخش چه غم آن دل که سوخت داغ تواش
کسی نسوخت در آتش دوباره سوخته را ۳

نظاره تو جگر شوزدم مرو از چشم
دگر مسوز به حسرت نظاره سوخته را ۴

بسوخت اهلی و شوق لب تو برد به خاک
نکرد مرهم لعل تو چاره سوخته را ۵