خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی سخن میگوید و به زیباییهای معشوق اشاره میکند. او از تأثیر عمیق این عشق بر دلش میگوید و اینکه این عشق باعث از بین رفتن صبر و شکیبایی او شده است. همچنین، شاعر از قدرت عشق در پاکسازی دل و زدودن زنگارهای آن یاد میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۶۱ - کس نبودش خبر از زشتی و زیبایی ما
کس نبودش خبر از زشتی و زیبایی ما
آتش دل علم افروخت به رسوایی ما ۱
ما ز صد نکته حسن تو یکی می بینیم
بیش ازین نیست در آیینه بینایی ما ۲
یوسفا، با همه حشمت نظری کن که هنوز
سر سودای تو دارد دل سودایی ما ۳
آن چنان زد ره ما لعل تو ای آب حیات
که بشست از دل ما نقش شکیبایی ما ۴
اهلی استاد تو عشق است سخن گو که برد
زنگ از آیینه دل طوطی گویایی ما ۵
آتش دل علم افروخت به رسوایی ما ۱
ما ز صد نکته حسن تو یکی می بینیم
بیش ازین نیست در آیینه بینایی ما ۲
یوسفا، با همه حشمت نظری کن که هنوز
سر سودای تو دارد دل سودایی ما ۳
آن چنان زد ره ما لعل تو ای آب حیات
که بشست از دل ما نقش شکیبایی ما ۴
اهلی استاد تو عشق است سخن گو که برد
زنگ از آیینه دل طوطی گویایی ما ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰ - زلف چو مار او کشد در دهن بلا مرا
گوهر بعدی:شماره ۶۲ - این حسن و ملاحت نگر آن کان نمک را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.