خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری در مدح و ستایش میرزای یگانه شاه حسین، مرشد و استاد سخن است. شاعر از فضایل او مانند خوش‌زبانی، لطف و محبتش به مردم و تأثیر عمیقش بر زمانه سخن می‌گوید. همچنین به تاریخ فوت او اشاره شده و با توصیفاتی مانند «طبع او بود آب و رنگ سخن» به زیبایی کلامش پرداخته است.

متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

مشاهده کامل

شمارهٔ ۲۱ - تاریخ فوت میرزا شاه حسین سبزواری - ‏۱۰۸۹ ه

میرزای یگانه شاه حسین
مرشد معنی اوستاد سخن ۱

آه کان طوطی خجسته مقال
کرد چون گنج زیر خاک وطن ۲

یوسف مصر خوش کلامی بود
گشت بی او زمانه بیت حزن ۳

عنبر آگین لحد ز پهلویش
مشک بیز از کنار اوست کفن ۴

لطف سرشار آن وحید زمان
بود با خلق عام و خاص به من ۵

سال تاریخ فوت او جستم
چون ز پیر خرد ز روی حزن ۶

هاتفی در مقام وصفش گفت
‏«طبع او بود آب و رنگ سخن» ۷
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: قطعه تعداد ابیات: ۷ ۳۲۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰ - چیست آن جانور روشن رای
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۲ - در معذرت حفظ الله خان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.