خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن شعری است که از شمع به عنوان نمادی از خودنمایی و روشنایی استفاده میکند و به موضوعاتی مانند عرفان، خودشناسی و دوری از خودستایی میپردازد. شاعر از مخاطب میخواهد که مانند شمع خلوتخانه باشد و به جای خودنمایی، به روشنایی حقیقی و معنوی بپیوندد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۹۶ - چو شمع بزم حسن روستایی
چو شمع بزم حسن روستایی
رود آخر به چشم از خودنمایی ۱
یک امشب شمع خلوتخانه ام باش
که باشد آشنای روشنایی ۲
به گرد معنی بیگانه می گرد
بخواهی با سخن گر آشنایی ۳
به رنگ غنچه در کسب هواکوش
دگر دریاب فیض دل گشایی ۴
فتاده بر زبان خویش جویا
شعار هر که باشد خودستایی ۵
رود آخر به چشم از خودنمایی ۱
یک امشب شمع خلوتخانه ام باش
که باشد آشنای روشنایی ۲
به گرد معنی بیگانه می گرد
بخواهی با سخن گر آشنایی ۳
به رنگ غنچه در کسب هواکوش
دگر دریاب فیض دل گشایی ۴
فتاده بر زبان خویش جویا
شعار هر که باشد خودستایی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۹۵ - اگر محاسبه روز حشر در نظر آری
گوهر بعدی:شماره ۱۰۹۷ - به ششدر کار خود از شش جهت انداختی رفتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.