این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت فروتنی، دوری از خودپسندی، و ارزش بندگی و اخلاص تأکید دارد. شاعر بیان می‌کند که اگر فردی بتواند از تعلقات دنیوی رها شود و خویشتن را در برابر حق فروتن کند، ارزشی برابر با مهر سلیمانی خواهد داشت. همچنین، اشاره می‌کند که رفتار نیکو و شرم از کردار ناپسند، باعث عزت و احترام در نزد دیگران می‌شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر نیاز به درک و تجربه‌ی زندگی دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با آن ارتباط برقرار کنند. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مضامین معنوی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۰۹۲ - اگر چشمی به زیر افکنده باشی
چو خورشید برین تابنده باشی ۱
کم از مهر سلیمانی نباشد
اگر دل را ز دنیا کنده باشی ۲
به کیش ما به از صد ساله شاهی است
اگر یک دم توانی بنده باشی ۳
شکست قیمتت در خود فروشی است
مگو از خویش تا ارزنده باشی ۴
ز گلگلشت بهشت افتاده ای دور
ز سوء خلق اگر آکنده باشی ۵
ترا بس سرخ رویی رنگ خجلت
گر از کردار خود شرمنده باشی ۶
اگر خود را نبینی مردمک وار
به چشم مردمان زیبنده باشی ۷
نجوید تا کسی جویا نیابد
اگر جوینده ای یابنده باشی ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
