خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر به توصیف آینه و انعکاس تصاویر در آن می‌پردازد. شاعر از آینه به عنوان نمادی از راست‌گویی و بی‌پروایی یاد می‌کند که بدون شرم و حیا، واقعیت را نشان می‌دهد. همچنین، به زیبایی وصف‌شده‌ای از انعکاس چهره در آینه و تشبیه آن به خورشید اشاره می‌شود. در پایان، شاعر هشدار می‌دهد که نباید از ظاهر افراد فریب خورد، چرا که ممکن است درونشان مانند آینه، جوشنی از جوهر داشته باشد.

محتوا شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های عمیق نیاز به درک ادبی بالاتری دارد.

مشاهده کامل

می کشد عکس ترا پر تنگ در بر آینه
بی حیا بی آبرو بی شرم کافر آینه

همچو برگ گل هوا گیرد ز پشت دست عکس
چهره گردد با صفای عارضش گر آینه

گوییا خورشید سر بر کرده است از جیب صبح
عکس رخسارش چو گردد جلوه گر در آینه

از صفای ظاهر اهل جهان ایمن مباش
جوشنی زیر قبا دارد ز جوهر آینه

«جویای تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir