شماره ۱۰۱۲ - مستغنی از می آیم ز جان نگاه او

مستغنی از می آیم ز جان نگاه او
ما را بس است کاسهٔ چشم سیاه او ۱

ارباب جستجوی، به راهش سپرده اند
آن را که نیست دیدهٔ بینش به راه او ۲

بدمستیی که چشم تو دیشب به کار برد
باشد زبان هر مژه ات عذرخواه او ۳

از نسبتی که هست به روی تو ماه را
بر آسمان فخر بر قصد کلاه او ۴

دایم به ناز بالش راحت بداده پشت
هر دل که نوک آن مژه شد تکیه گاه او ۵

محروم مانده آنکه ز فیض انابت است
جویا بس است جرم نکردن گناه او ۶