خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از مضامین شراب، عشق، درد و رنج، و توصیه‌های اخلاقی استفاده می‌کند. شاعر از معشوق می‌خواهد که لبش را انتخاب کند، خود را به شراب بسپارد، و از مصاحبت بد بپرهیزد. همچنین، از درد دل و رنج عشق سخن می‌گوید و توصیه می‌کند که در برابر اضطراب تسلیم نشود.

متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مضامین احساسی پیچیده، مناسب سنین بالاتر است.

مشاهده کامل

بوسی ز کنج لعل لبش انتخاب کن
خود را به آن نگار مصاحب شراب کن

بسیار بسته است ز حسن صفا به خویش
آیینه را به آتش رخسار آب کن

بشکن به چهره دستی می گوشهٔ نقاب
خون جگر به جام مه و آفتاب کن

بی طاقتی بس است ترا بال و پر چو موج
آسودگی مجوی دلا اضطراب کن

می بر زبان ز صحبت دونان فتاده است
زنهار از مصاحب بد اجتناب کن

این عقده ها که در دلم افکنده ای به ناز
ظالم به کار طرهٔ پرپیچ و تاب کن

شیرازه تا نباخته مجموعهٔ وجود
بشکن ز غم دلت، ورقی انتخاب کن

جویا مرا ز من به نمک چش گرفته است
حسن برشتهٔ دل مردم کباب کن

«جویای تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir