شماره ۸۲۴ - در راه تو گه جان و گهی سر بفشانیم

در راه تو گه جان و گهی سر بفشانیم
آن چیز که داریم میسر بفشانیم ۱

چون نخل که آبی خورد و میوه دهد بار
از هر ستانیم نکوتر بفشانیم ۲

ما ابر بهاریم که از همت سرشار
گیریم دمی آبی و گوهر بفشانیم ۳

دیگر ز زمین جز گل خورشید نروید
بر خاک چو درد ته ساغر بفشانیم ۴

از موج سرشکی که نهان در جگر ماست
بر زخم دل غم زده نشتر بفشانیم ۵

آنیم که در گریه به هر چشم فشردن
لخت جگری از مژهٔ تر بفشانیم ۶

زین آتش پنهان که بود در جگر ما
جویا! چه سرشک؟ از مژه اخگر بفشانیم!!‏ ۷