شماره ۸۲۰ - کی غمی از پا و کی پروای از سر داشتم

کی غمی از پا و کی پروای از سر داشتم
زان قیامت جلوه در دل شور محشر داشتم ۱

با زبان حال تا حال دلم گوید به یار
نامهٔ صد پارهٔ چون بال کبوتر داشتم ۲

از نزاکت ماند رخسار او جای نگاه
چون ز بیم غیر از رویش نظر برداشتم ۳

زورق تن بر کنار وصل او چون می رسید
کز گرانجانی به بحر عشق لنگر داشتم ۴

تا سیه مستیم از صهبای سودای تو بود
من به رنگ لاله جام از کاسهٔ سر داشتم ۵

آفتاب عشق برق خرمن نخوت بود
پیش پای او نهادم آنچه در سر داشتم ۶

آبرو گردآوری می کرد جویا همتم
پا به دامان قناعت تا چو گوهر داشتم ۷