این متن داستانی اخلاقی دربارهی مردی به نام شبلی است که از دیدن مورچهای سرگردان در میان گندمها متأثر میشود و تصمیم میگیرد به آن کمک کند. متن بر اهمیت رحمت، مروت و کمک به ناتوانان تأکید دارد و با نقل قولی از فردوسی، به خواننده یادآوری میکند که نباید به موجودات ضعیف آسیب رساند، زیرا هر کس ممکن است روزی در موقعیت ضعف قرار گیرد.
این متن دارای مفاهیم اخلاقی و آموزندهای است که برای کودکان و نوجوانان قابل درک و الهامبخش است. همچنین، زبان و ساختار آن ساده و روان است، اما برای درک کامل مفاهیم، نیاز به کمی بلوغ فکری وجود دارد.
حکایت - یکی سیرت نیکمردان شنو
اگر نیکبختی و مردانه رو ۱
که شبلی ز حانوت گندم فروش
به ده برد انبان گندم به دوش ۲
نگه کرد و موری در آن غله دید
که سرگشته هر گوشهای میدوید ۳
ز رحمت بر او شب نیارست خفت
به مأوای خود بازش آورد و گفت ۴
مروت نباشد که این مور ریش
پراگنده گردانم از جای خویش ۵
درون پراگندگان جمع دار
که جمعیتت باشد از روزگار ۶
چه خوش گفت فردوسی پاک زاد
که رحمت بر آن تربت پاک باد ۷
میازار موری که دانهکش است
که جان دارد و جان شیرین خوش است ۸
سیاه اندرون باشد و سنگدل
که خواهد که موری شود تنگدل ۹
مزن بر سر ناتوان دست زور
که روزی به پایش در افتی چو مور ۱۰
نبخشود بر حال پروانه شمع
نگه کن که چون سوخت در پیش جمع ۱۱
گرفتم ز تو ناتوان تر بسی است
تواناتر از تو هم آخر کسی است ۱۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.