شماره ۸۰۹ - چو گل ز فیض صبوحی پر است جام جمال

چو گل ز فیض صبوحی پر است جام جمال
به یک پیاله می از صاف رنگ مالامال ۱

ز بد مجوی بجز فتنه چون بیابد دست
زبان شورش زنبور نیست غیر از بال ۲

چنین که سوز غمش در سر تماشاییست
تو گویی از لب هر بام سرزده تبخال ۳

چو غنچه کیسهٔ لب بستگان تهی نبود
به فکر زر مخروش و برای مال منال ۴

ز جنبش مژه چشمش به گفتگو آمد
چه نکته ها که ادا کرده با زبان خیال ۵