خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از مشک و بوی آن به عنوان نمادی برای آزادی، رهایی از غم و بیان احساسات عمیق استفاده می‌کند. شعر به زیبایی‌های طبیعت و تأثیرات عاطفی آن بر انسان می‌پردازد و از تشبیهات و استعاره‌های غنی بهره می‌برد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری داشته باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
شماره ۷۹۷ - در کسب هوا کوش که آزاد کند مشک
در کسب هوا کوش که آزاد کند مشک
بو را چو دمی همنفس باد کند مشک ۱
دل را به شمیمی ز غم آزاد کند مشک
هر عقدهٔ دل را گره باد کند مشک ۲
پوشیده نماند به جهان جوهر معنی
هر چند خموش آمده فریاد کند مشک ۳
از نسبت آن جعد سیه موج هوا را
آشفته تر از زلف پریزاد کند مشک ۴
افشرده دل چاک مرا حلقهٔ آن زلف
حاشا که به زخم اینهمه بیداد کند مشک ۵
هر بوی که بیرون دهد از خود ز ختن دور
جویا ز جدایی گله بنیاد کند مشک ۶
بو را چو دمی همنفس باد کند مشک ۱
دل را به شمیمی ز غم آزاد کند مشک
هر عقدهٔ دل را گره باد کند مشک ۲
پوشیده نماند به جهان جوهر معنی
هر چند خموش آمده فریاد کند مشک ۳
از نسبت آن جعد سیه موج هوا را
آشفته تر از زلف پریزاد کند مشک ۴
افشرده دل چاک مرا حلقهٔ آن زلف
حاشا که به زخم اینهمه بیداد کند مشک ۵
هر بوی که بیرون دهد از خود ز ختن دور
جویا ز جدایی گله بنیاد کند مشک ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۹۶ - رفتم اما بی تو بس بی طاقتم داد از فراق
گوهر بعدی:شماره ۷۹۸ - لعل لب او راست ز رنگین سخنی رنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
