شماره ۷۰۲ - قصیده ای که درآن مدح مرتضی نبود

قصیده ای که درآن مدح مرتضی نبود
چو سبحه ای است که از خاک کربلا نبود ۱

وجود پاک تو و ذات حضرت نبود
چو لفظ و معنی از یکدگر جدا نبود ۲

بود ز شیر فلک ربتهٔ سگت افزون
گدای درگه تو کم ز پادشا نبود ۳

به کیش اهل محبت کسی که از دل و جان
غلام تو نبود بندهٔ خدا نبود ۴

کسی که بغض تو در خاطرش گره کرده است
نمی شود ولد حیض یا زنا نبود ۵

همین بس است بهشتم که روز بازپسین
مرا به درگه غیر تو التجا نبود ۶

هزار شکر که از شعر و شاعری جویا
به غیر مدح سراییم مدعا نبود ۷