شماره ۶۹۴ - هر که چون صبح خودنمایی کرد

هر که چون صبح خودنمایی کرد
پیرهن بر تنش قبایی کرد ۱

عشوهٔ لاجوردیی که تراست
رنگ روی مرا طلایی کرد ۲

چون توان دید ماه را کامشب
چهره شد با تو بی حیایی کرد ۳

دیدهٔ من ز دیدن رویت
آشنایی به روشنایی کرد ۴

نخورد آبی از زلال وصال
دل که او خوی با جدایی کرد ۵

شوخ بالا بلند من جویا
سرو را خنده بر رسایی کرد ۶