شماره ۶۷۷ - تا چند رود دل پی کاری که ندارد

تا چند رود دل پی کاری که ندارد
تا کی بود آوارهٔ یاری که ندارد ۱

لعل لب او سوخت چسان خرمن جان را
چون آتش یاقوت شراری که ندارد ۲

دریای غم عشق مربی گهرم راست
پرورده دلم را به کناری که ندارد ۳

چون بار دل اهل حسد گشت ندانم
دل در حرم وصل تو باری که ندارد ۴

جویا چه کدورت به دلش از تو نشیند
این پیکر فرسوده غباری که ندارد ۵