شماره ۶۳۷ - سالکانی که به خورشید رخت دل بستند

سالکانی که به خورشید رخت دل بستند
شبنم آسا به نگه سوی تو محمل بستند ۱

به طپش از قفس، امید رهایی غلط است
این طلسمی است که بر بازوی بسمل بستند ۲

رنگ شادی به رخ از پهلوی دل چشم مدار
این حنا غنچهٔ گل را به انامل بستند ۳

رهروانی که فروماندهٔ استدلالند
سدی از سنگ نشان در ره منزل بستند ۴

می زند سرو روانت به صنوبر پهلو
بسکه بر قد تو ارباب نظر دل بستند ۵

دل بدادند کسانی که به دریا، جویا!‏
غالبا زورق امید به ساحل بستند ۶