خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که درد و رنج عاشقانه، ناامیدی و امیدواری را به تصویر می‌کشد. شاعر از ظلم فلک، اشک‌های ندامت، و غم‌هایش سخن می‌گوید، اما در عین حال به امید و قدرت درونی خود نیز اشاره می‌کند. در نهایت، شعار به تغییر و تحول درونی و بیرونی اشاره دارد.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، درک آن را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌سازد.
شماره ۵۲۶ - فلک تیغ ستم کی از من مهجور بردارد؟
فلک تیغ ستم کی از من مهجور بردارد؟
کجا از عاشقان زار دست زور بردارد؟ ۱
ز چشم اشک ندامت بسکه دردآلود می ریزد
ز سیلاب سرشکم بحر رحمت شور بردارد ۲
دلم در خوردن خوناب غم زین پس نیندیشد
نپرهیزد امید از خویش چون رنجور بردارد ۳
ز بس گردیده پر شور شرارت جای ان دارد
که طرح خانهٔ خود از دلت زنبور بردارد ۴
دمی با خود برآ تا رستم دوران شوی جویا
چو بگردد کمان حلقه از خود زور بردارد ۵
کجا از عاشقان زار دست زور بردارد؟ ۱
ز چشم اشک ندامت بسکه دردآلود می ریزد
ز سیلاب سرشکم بحر رحمت شور بردارد ۲
دلم در خوردن خوناب غم زین پس نیندیشد
نپرهیزد امید از خویش چون رنجور بردارد ۳
ز بس گردیده پر شور شرارت جای ان دارد
که طرح خانهٔ خود از دلت زنبور بردارد ۴
دمی با خود برآ تا رستم دوران شوی جویا
چو بگردد کمان حلقه از خود زور بردارد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲۵ - دلی که نیست حزین شادمان نمی باشد
گوهر بعدی:شماره ۵۲۷ - دلم هر گاه احرام طواف یار می بندد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
