خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن به ناپایداری زندگی و دلبستگی‌های دنیوی اشاره می‌کند و از اضطراب و شوریدگی درونی سخن می‌گوید. او آرزو می‌کند که پس از این، دل در جستجوی عشق و آرامش نباشد و از فراق و دوری رنج نبرد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۵۲۰ - تا نفس باشد ستون خیمهٔ تن چون حباب
تا نفس باشد ستون خیمهٔ تن چون حباب
جز هوایش در سر شوریده ام سامان مباد ۱
بعد ازین جویا دلت در موج خیز اضطراب
از فراق کامران بیگ و ملک سلطان مباد ۲
جز هوایش در سر شوریده ام سامان مباد ۱
بعد ازین جویا دلت در موج خیز اضطراب
از فراق کامران بیگ و ملک سلطان مباد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۹ - بزم عیشم یک نفس بی جلوهٔ خوبان مباد
گوهر بعدی:شماره ۵۲۱ - اهل عالم جب به سوز عشق دل افسرده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
