شماره ۵۰۰ - پیش از آن دم که قضا در پی ایجادم بود

پیش از آن دم که قضا در پی ایجادم بود
عکس رخسار تو در آینهٔ یادم بود ۱

هست دل در طلب هر چه میسر نبود
آنچه از دیده نهان بود پریزادم بود ۲

همچو برگی که زگل بر سر خاری ریزد
دور ازو بر مژه لخت دل ناشادم بود ۳

صید دل شکر که منت کش صیاد نشد
موج خوناب جگر خنجر فولادم بود ۴

لب فرو بستنش امروز ز اندیشهٔ غیر
سیر آهنگ تر از شوخی فریادم بود ۵