خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و پر از تصاویر شاعرانه است که از عشق، شوق، حسرت و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. شاعر از جرأت مورچه در برابر شراب بی‌غش، دل‌های بیتاب در حسرت، و زیبایی چشم و ابروی معشوق یاد می‌کند. همچنین، به موضوعاتی مانند عشق بی‌اختیار، نابودی صبر، و زیبایی‌های طبیعی اشاره دارد.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و شاعرانه عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند شراب و عشق بی‌اختیار ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۴۵۰ - جرأت می بین که مور ار بادهٔ بی غش زند
جرأت می بین که مور ار بادهٔ بی غش زند
خویش را چون خال رخسار تو بر آتش زند ۱
صد دل بیتاب در خوناب حسرت می طپد
ترک من دست خودآرایی چو بر ترکش زند ۲
چشم بدمستش به قصد بیدلان در هر نگاه
دست از مژگان به تیغ ابروی دلکش زند ۳
شوقی را چون اختیار باده پیمایی دهند
جام گردون را کند خالی اگر یک کش زند ۴
میرود جویا کتان صبر بر باد فنا
بر میان چون دامن ناز آن بت مهوش زند ۵
خویش را چون خال رخسار تو بر آتش زند ۱
صد دل بیتاب در خوناب حسرت می طپد
ترک من دست خودآرایی چو بر ترکش زند ۲
چشم بدمستش به قصد بیدلان در هر نگاه
دست از مژگان به تیغ ابروی دلکش زند ۳
شوقی را چون اختیار باده پیمایی دهند
جام گردون را کند خالی اگر یک کش زند ۴
میرود جویا کتان صبر بر باد فنا
بر میان چون دامن ناز آن بت مهوش زند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴۹ - شب که از بیداد او دل بیخودی آهنگ بود
گوهر بعدی:شماره ۴۵۱ - به چشمم بی رخت مینا دل افسرده را ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
