خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، از عشق و دلدادگی سخن میگوید و از تأثیرات عمیق آن بر جان و دل شاعر. در آن، از معشوقی با زلف معطر، نرگس مست و جذابیتهایش یاد شده که باعث درد و بلای جان شاعر شده است. همچنین، اشارهای به عشق و ارادت به حیدر (امام علی) دارد و از ترقی در مراتب عشق سخن میگوید.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و تمثیلهای بهکار رفته ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۴۲۰ - چنان ز نکهت زلفش هوا معطر شد
چنان ز نکهت زلفش هوا معطر شد
که از نفس رگ جانم فتیله عنبر شد ۱
مراد مرد ترقی است در مراتب عشق
اگر نه به شد داغ دل تو بهتر شد ۲
بتی که نرگس مستش بلای جان و دل است
کشید سرمه به چشم این بلای دیگر شد ۳
ز سر نامهٔ دل تا دلت شود آگاه
پرید رنگ چو از چهره ام کبوتر شد ۴
نبرد شیر فلک عار باشدش جویا
کسیکه چون تو سگ آستان حیدر شد ۵
که از نفس رگ جانم فتیله عنبر شد ۱
مراد مرد ترقی است در مراتب عشق
اگر نه به شد داغ دل تو بهتر شد ۲
بتی که نرگس مستش بلای جان و دل است
کشید سرمه به چشم این بلای دیگر شد ۳
ز سر نامهٔ دل تا دلت شود آگاه
پرید رنگ چو از چهره ام کبوتر شد ۴
نبرد شیر فلک عار باشدش جویا
کسیکه چون تو سگ آستان حیدر شد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۹ - با رقیبان مکن الفت به محبت سوگند
گوهر بعدی:شماره ۴۲۱ - در کنار خویش هر کس آن برو دوش آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.