خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و پراحساس است که در آن شاعر از عشق و فراق سخن می‌گوید و از درد دوری و بیتابی خود می‌نالد. تصاویری مانند اشک گردابی، سیلاب گریه، و پروانه‌ی بی‌قرار به‌کار رفته‌اند تا احساسات عمیق و آتشین شاعر را نشان دهند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه‌ی عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر به‌کاررفته (مانند «اشک گردابی» و «سیلاب گریه») ممکن است برای کودکان نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۴۱۷ - مهر را آن حسن سرکش گرم بیتابی کند
مهر را آن حسن سرکش گرم بیتابی کند
خون به دل یاقوت را آن لعل عنابی کند ۱
آنقدر بر خویش می پیچم به یاد طره ای
کز دلم تا دیده صد جا اشک گردابی کند ۲
تا بگیرد ارتفاع کوکب حسن ترا
مهر پیر چرخ را در کف سطرلابی کند ۳
چشم آن دارم ز درد او که مانند حباب
خانهٔ تن را زجوش گریه سیلابی کند ۴
بی تو شبها پای تا سر محشر پروانه ام
در تنم هر قطرهٔ خون بسکه بی تابی کند ۵
تا نفس داریم جویا خاکساری می کنیم
غیر گو یک چند خانی بلکه نوابی کند ۶
خون به دل یاقوت را آن لعل عنابی کند ۱
آنقدر بر خویش می پیچم به یاد طره ای
کز دلم تا دیده صد جا اشک گردابی کند ۲
تا بگیرد ارتفاع کوکب حسن ترا
مهر پیر چرخ را در کف سطرلابی کند ۳
چشم آن دارم ز درد او که مانند حباب
خانهٔ تن را زجوش گریه سیلابی کند ۴
بی تو شبها پای تا سر محشر پروانه ام
در تنم هر قطرهٔ خون بسکه بی تابی کند ۵
تا نفس داریم جویا خاکساری می کنیم
غیر گو یک چند خانی بلکه نوابی کند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۶ - مشو دل تنگ چون از عارضش خط سر برون آرد
گوهر بعدی:شماره ۴۱۸ - عبث دل از غم آن شوخ کافرکیش می پیچد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
