شماره ۳۹۳ - ابروست که بر چهرهٔ دلدار بلند است

ابروست که بر چهرهٔ دلدار بلند است
یا مطلع برجستهٔ بسیار بلند است ۱

در ظرف خیال تو محال است درآید
پست است ترا دانش و اسرار بلند است ۲

بگرفت دل از تربیت جسم که خانه
آید به نظر تنگ چو دیوار بلند است ۳

هرگز چو چیده گلی از فیض بهاران
زان روی زبان گلهٔ خار بلند است ۴

گوته بود از ساغر می دست امیدم
یا مصطبهٔ خانهٔ خمار بلند است ۵

خود را به مکان در و دیوار نسنجی
هشدار که این مرتبه بسیار بلند است ۶

پهلو زده بر مقطع او مطلع خورشید
جویای ترا پایهٔ افکار بلند است ۷